HASRETİNDEN PRANGALAR ESKİTTİM Seni anlatabilmek seni, İyi çocuklara,kahramanlara. Seni anlatabilmek seni, Namussuza,halden bilmeze, Kahpe yalana. Art arda kaç zemheri, Kurt uyur,kuş uyur,zindan uyurdu Dışarda gürül gürül akan bir dünya... Bir ben uyumadım, Kaç leylim bahar, HASRETİNDEN PRANGALAR ESKİTTİM. Saçlarına kan gülleri takayım, Bir o yana Bir bu yana... Seni bağırabilsem seni, Dipsiz kuyulara. Akan yıldıza. Bir kibrit çöpüne varana. Okyanusun en ıssız dalgasına Düşmüş bir kibrit çöpüne. Yitirmiş tılsımını ilk sevmelerin, Yitirmiş öpücükleri, Payı yok,apansız inen akşamdan, Bir kadeh,bir cigara,dalıp gidene, Seni anlatabilmek seni... YOKLUĞUN cehennemin öbür adıdır Üşüyorum,kapama gözlerini... Ahmed ARİF